هاشم سجادی‌فر، در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»، با بیان اینکه نام‌گذاری روز پرستار هم‌زمان با سالروز ولادت حضرت زینب(س)، تنها یک مناسبت تقویمی نیست؛ بلکه یادآور مجموعه‌ای از ارزش‌های اخلاقی و انسانی است که در سیره این بانوی بزرگ اسلام جلوه‌گر شده و می‌تواند چراغ راه فعالان حرفه پرستاری باشد؛ اظهار کرد: پرستاری از جمله حرفه‌هایی است که ارتباط مستقیم با رنج، امید، ترس و آرامش انسان دارد. پرستار تنها مسئول انجام مراقبت‌های درمانی نیست، بلکه در بسیاری از موقعیت‌ها، نخستین فردی است که بیمار برای بیان نگرانی‌های خود به او اعتماد می‌کند و حضور و رفتار او می‌تواند بر احساس امنیت بیمار تأثیر بگذارد.

وی افزود: گاهی یک توضیح روشن درباره روند درمان، برخورد محترمانه یا چند دقیقه توجه واقعی به نگرانی‌های بیمار، می‌تواند بخشی از اضطراب او را کاهش دهد. به همین دلیل، در کنار دانش تخصصی و مهارت‌های بالینی، برخورد انسانی و توانایی برقراری ارتباط مؤثر از عناصر مهم حرفه پرستاری به شمار می‌رود.

این استاد دانشگاه با تأکید بر اینکه مراقبت از بیمار نیازمند ترکیبی از دانش، دقت و مسئولیت‌پذیری است، بیان کرد: پرستاری زمانی می‌تواند به جایگاه واقعی خود دست پیدا کند که مهارت علمی با اخلاق حرفه‌ای همراه شود. بیمار در محیط درمانی تنها با یک مشکل جسمی روبه‌رو نیست، بلکه ممکن است نگرانی‌های روحی، خانوادگی و اجتماعی نیز داشته باشد؛ ازاین‌رو، توجه به ابعاد مختلف نیازهای بیمار اهمیت زیادی دارد.

سیره حضرت زینب(س)؛ الگویی برای روزهای دشوار

سجادی‌فر با اشاره به تقارن روز پرستار با میلاد حضرت زینب(س) گفت: یکی از درس‌های مهم زندگی حضرت زینب(س)، حفظ مسئولیت و استواری در شرایط دشوار است. ایشان در واقعه کربلا و حوادث پس از آن، با وجود مصائب سنگین، نقش مهمی در پاسداری از حقیقت، انتقال پیام عاشورا و مراقبت از بازماندگان ایفا کردند.

وی ادامه داد: آنچه می‌توان از سیره حضرت زینب(س) برای جامعه امروز الهام گرفت، صرفاً تحمل سختی‌ها نیست؛ بلکه توانایی حفظ کرامت انسانی، تشخیص مسئولیت و انجام وظیفه در شرایطی است که فشارهای روحی و جسمی می‌توانند انسان را از مسیر اصلی خود دور کنند.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: پرستاران نیز در محیط کار با موقعیت‌هایی روبه‌رو می‌شوند که به صبر، تمرکز، قدرت تصمیم‌گیری و کنترل هیجانات نیاز دارد. مواجهه با درد بیماران، نگرانی خانواده‌ها و شرایط پیش‌بینی‌نشده درمانی، مسئولیتی سنگین بر دوش این گروه قرار می‌دهد. در چنین شرایطی، الهام‌گرفتن از ارزش‌هایی همچون صبر آگاهانه، شجاعت و حفظ حرمت انسان می‌تواند در تقویت نگرش حرفه‌ای مؤثر باشد.

کرامت بیمار، محور اصلی مراقبت

سجادی‌فر با تأکید بر اهمیت حفظ کرامت بیماران خاطرنشان کرد: بیمار، صرف‌نظر از وضعیت اقتصادی، اجتماعی، سن و شرایط زندگی، شایسته احترام و دریافت مراقبت مناسب است. رعایت حریم خصوصی، توجه به خواسته‌های منطقی بیمار، پاسخ‌گویی با حوصله و پرهیز از برخوردهای تحقیرآمیز، از اصولی است که باید در محیط‌های درمانی مورد توجه قرار گیرد.

وی افزود: گاهی بیمار به دلیل درد، نگرانی یا ناآگاهی از روند درمان، رفتار متفاوتی از خود نشان می‌دهد. در این شرایط، برخورد حرفه‌ای و حفظ آرامش می‌تواند از تشدید تنش جلوگیری کند. البته تحقق مراقبت مطلوب، تنها به رفتار فردی پرستار وابسته نیست و فراهم‌بودن امکانات، تناسب نیروی انسانی با حجم کار و حمایت سازمانی نیز در کیفیت خدمات نقش دارد.

توجه به پرستاران، ضرورت ارتقای سلامت

این استاد دانشگاه با اشاره به ضرورت توجه به شرایط کاری پرستاران بیان کرد: انتظار از پرستار برای ارائه مراقبت دقیق و همراه با آرامش، زمانی واقع‌بینانه‌تر خواهد بود که خود او نیز از حمایت شغلی، فرصت استراحت کافی و شرایط مناسب محیط کار برخوردار باشد.

وی ادامه داد: فشار کاری مستمر می‌تواند توان جسمی و روحی کارکنان حوزه سلامت را تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین، قدردانی از پرستاران نباید به برگزاری مراسم و بیان جملات تبریک محدود شود؛ بلکه توجه به مسائل حرفه‌ای، شنیدن دغدغه‌های آنان و تلاش برای بهبود شرایط خدمت، بخش مهمی از احترام واقعی به این قشر است.

سجادی‌فر در ادامه با اشاره به اهمیت پیوند میان مناسبت‌های مذهبی و مسئولیت‌های اجتماعی اظهار کرد: میلاد حضرت زینب(س) و روز پرستار فرصتی برای یادآوری این حقیقت است که ارزش خدمت، در توجه به انسان و حفظ کرامت او معنا پیدا می‌کند. جامعه‌ای که برای سلامت و آرامش بیماران ارزش قائل است، باید به کسانی که در خط مقدم مراقبت حضور دارند نیز توجه ویژه داشته باشد.

وی در پایان بیان داشت: روز پرستار فرصتی برای پاسداشت تلاش‌های شبانه‌روزی جامعه پرستاری و بازاندیشی در مسئولیت مشترک مردم، مدیران و نهادهای درمانی برای حمایت از این حرفه است؛ حرفه‌ای که ثمره آن تنها در روند درمان خلاصه نمی‌شود، بلکه در آرامش بیمار، امید خانواده و حفظ شأن انسانی افراد نیز نمود پیدا می‌کند.

انتهای خبر/