به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»، جنگ 12 روز طول کشید اما سید محمد مصطفوی در میانه جنگ، پیروز میدان شد و جهان را به مقصد بهشت ترک کرد.

غمی سنگین بود اما آنچه خانواده را کمی آرام می‌کرد این بود که محمد به آرزوی دیرینه‌اش رسید و درست زمانی که پیمانه عمرش به سر آمده بود، نه با مرگی طبیعی که همان خسران است، بلکه با شهادت، حیثیت مرگ را به بازی گرفت.

و چه زیبا گفت شاعر:

هر که را صبح شهادت نیست، شام مرگ هست

بی‌شهادت، مرگ با خسران چه فرقی می‌کند؟

برای گفتگو با خانواده شهید راهی خانه‌شان می‌شوم، خانه‌ای در کوچه پس کوچه‌های محله جاهد شهر؛ و شاید شهید با قدم زدن در همین کوچه پس کوچه‌ها بود که جهد برای جهاد را آموخت.