به گزارش خبرنگاه گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ علی ایازی فعال رسانه‌ای در یادداشتی نوشت؛ پارک معلم شهر صالح‌آباد به‌دلیل موقعیت خود در مرکز شهر از فضاهایی است که ظرفیت قابل توجهی برای استفاده‌های عمومی، اجتماعی و فرهنگی دارد. در همین چارچوب، اختصاص بخشی از این مجموعه به پارک بانوان، در مقطع اجرا اقدامی هوشمندانه و قابل توجه به نظر می‌رسید، چرا که ایجاد چنین فضایی می‌تواند بخشی از نیاز بانوان به محیطی مناسب برای حضور و استفاده از امکانات شهری را پاسخ دهد.

چند ماه قبل عملیات مربوط به این طرح آغاز و با احداث دیوار پیرامونی، نخستین گام‌های اجرایی آن برداشته شد. آغاز این فرآیند این انتظار را ایجاد کرد که در ادامه فضای مورد نظر تکمیل و به مجموعه‌ای قابل استفاده تبدیل شود؛ با این حال پس از اجرای همین بخش روند کار متوقف شده و ادامه عملیات هنوز به مرحله اجرا نرسیده است.

تداوم پیدا نکردن یک طرح عمرانی، گاهی بیش از آنکه فقط یک پروژه ناتمام باشد، به مسئله‌ای برای خودِ فضای شهری تبدیل می‌شود. در شرایط فعلی نیز بخش محصورشده پارک، به‌دلیل نیمه‌تمام ماندن عملیات، هم از منظر ظاهری با سیمای مطلوب یک فضای عمومی فاصله دارد و هم در مقاطعی به محلی برای تجمع زباله و ضایعات و... تبدیل شده است. موضوعی که می‌تواند از کیفیت بصری و محیطی این نقطه از شهر بکاهد.

البته نگاه به این موضوع تنها نباید معطوف به وضعیت فعلی باشد. آنچه اهمیت دارد ظرفیت قابل توجهی است که در صورت تکمیل این طرح می‌توان به دست آورد. قرار گرفتن فضای پیش‌بینی‌شده برای پارک بانوان در کنار تنها کتابخانه عمومی شهرستان و مزار مطهر 5 شهید گمنام، یک همجواری قابل تأمل ایجاد کرده است؛ ظرفیتی که می‌تواند در صورت طراحی، ساماندهی و بهره‌برداری مناسب به شکل‌گیری یک محدوده فرهنگی و اجتماعی مطلوب‌تر در مرکز شهر کمک کند.

از این منظر طرح پارک بانوان را می‌توان نه صرفاً یک پروژه عمرانی، بلکه بخشی از ظرفیت اجتماعی و شهری صالح‌آباد دانست؛ ظرفیتی که آغاز شده اما هنوز به مرحله بهره‌برداری نرسیده است.

اکنون آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد تعیین تکلیف این طرح و مشخص شدن مسیر ادامه آن است. شاید یک بررسی دوباره، یک پیگیری جدی و بازگشت پروژه به اولویت‌های اجرایی بتواند مانع از آن شود که یک ایده مناسب، در میانه راه متوقف بماند.

پرسش این گزارش نیز بیش از آنکه مطالبه‌ای تند و انتقادی باشد یا خدای ناکرده تضعیف و تخریب نهاد و سازمانی باشد، یک یادآوری ساده به مدیریت شهری و مسئولان مرتبط است: طرحی که برای پاسخ به یک نیاز شهری آغاز شده، چه زمانی قرار است به نتیجه برسد؟


انتهای خبر /