به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ از نخستین ساعات روز، مشهد حال‌وهوایی متفاوت به خود گرفته بود. خیابان‌های منتهی به حرم مطهر، آرام‌آرام رنگ دیگری پیدا کردند؛ مسیرهایی که هر لحظه بر شمار رهگذران و حاضرانشان افزوده می‌شد و موجی از رفت‌وآمد، انتظار و سکوتی آمیخته با اندوه را در خود جای داده بود.

مردم از اقصی نقاط ایران و جهان آمده بودند؛ برخی از شب گذشته در خیابان‌ها حضور داشتند در میان جمعیت، چهره‌های متفاوتی دیده می‌شد؛ پیرمردی که آرام زیر لب دعا می‌خواند، خانواده‌ای که در کنار یکدیگر ایستاده بودند و جوانانی که با نگاه‌هایی خیره به مسیر پیش رو، لحظه‌ها را دنبال می‌کنند.

خیابان‌هایی که روایتگر انتظار شدند

خیابان امام رضا(ع)، به صحنه‌ای از حضور و انتظار تبدیل شده است. هر گوشه از خیابان، داستانی برای روایت دارد؛ از دست‌هایی که به نشانه دعا بالا می‌رود تا نگاه‌هایی که در میان جمعیت به دنبال لحظه‌ای ماندگار هستند.

صدای دعا و زمزمه‌های آرام در فضای خیابان‌ها می‌پیچد. گاهی سکوتی سنگین بر جمعیت حاکم می‌شود و گاهی نوای مرثیه، حال‌وهوای مراسم را دگرگون می‌کند. مردم در کنار یکدیگر ایستاده‌اند و هرکدام با احساس شخصی خود، بخشی از تصویر بزرگ این روز را شکل می‌دهند.

روایت آدم‌هایی که آمده بودند

در میان این جمعیت، هر چهره قصه‌ای دارد. کسانی که مسیرهای طولانی را طی کرده‌اند تا در این لحظه حضور داشته باشند، خانواده‌هایی که کودکانشان را همراه خود آورده‌اند و سالمندانی که با وجود دشواری راه، خود را به اینجا رسانده‌اند.

برای بسیاری، حضور در این مراسم تنها یک حضور ساده نیست؛ فرصتی است برای ثبت خاطره‌ای که قرار بود در ذهنشان باقی بماند. 

قاب‌هایی از یک شهر مملو از جمعیت

از فراز شهر، خیابان‌های اطراف حرم تصویری متفاوت دارد؛ مسیرهایی که در امتداد یکدیگر، حضور گسترده مردم را نشان می‌دهد. حرکت آرام جمعیت، پرچم‌های قرمز یا لثارات الخامنه‌ای که بر فراز دست‌ها دیده می‌شود و چهره‌هایی که هرکدام روایتی در نگاه خود دارد، قاب‌هایی ماندگار از یک روز پرحس را رقم زده است.

مشهد، تنها میزبان یک مراسم نیست؛ شهری در تشییع آقای شهید ایران احساسات مختلف مردم در آن به هم گره خورده است؛ اندوه، احترام، انتظار و خاطراتی که هر فرد با خود به همراه دارد.

  • حرم؛ مقصد آخر یک مسیر طولانی

این آخرین وداع مظلومان جهان با بزرگ‌مردی است که اقتدار، اتحاد، همبستگی و ابهت ایران را به رخ جهان کشید، مردی که نه برای مردم کشورش بلکه برای همه مردم ازادی‌خواه جهان کوه صلابت و استواری بود و پرچم ایران را مقتدرانه از جهان به اهتزاز درآورد. کسی که خود و خانواده‌اش را فدای ایران کرد حالا همه نگاه‌ها به سوی حرم مطهر رضوی دوخته شده است جایی که برای مردم، نمادی از آرامش و معنویت به شمار می‌رود. خیابان‌هایی که از صبح شاهد حضور مردم بودند، حالا بخشی از خاطره جمعی شهری شده‌اند که یک روز متفاوت را تجربه کرده بود.

آنچه در این روز بیش از هر چیز به چشم می‌آید حضور مردمی است که برتی آخرین بار با پیکر مطهر رهبر شهید ایران وداع می‌کنند و او را به امام مهربانی.ها می‌سپارند. بارگاه منور رضوی مأمن و مأوای رهبری می‌شود که ۴۷ سال مقتدرانه، زندگی‌اش را برای ایران گذاشت تا پرچم کشورمان در قله‌های افتخار همیشه در اهتزاز باشد.

انتهای خبر/