به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»، پاییز سال ۱۳۵۷ بود که مردم تربتحیدریه همزمان با حالوهوای کشور، با رهبری علما و مبارزان دینی خود، در تبوتاب یک حرکت بودند تا بتوانند از زیر یوغ جرثومه پهلوی نجات پیدا کنند.
\r\nآن زمان، شهربانی و ساواک در این شهر بیش از سایر شهرهای اطراف به این خطه و مردمان دیارش حساسیت نشان داده و با ایستوبازرسیهای شبانه و گاه حکومت نظامیهایی که اعلام میشد، سعی در آرام نگهداشتن اوضاع داشتند.
\r\nبا این حال، مردم دیار تربتحیدریه بدون توجه به این قضایا، تیری را از دل بیرون کرده بودند و زن و مرد و دانشآموز، همه پای کار آمده بودند تا حرکتی شگرف و تاریخی را رقم بزنند.
\r\nعالمان و مبارزان دینی، پرچمدار حماسه انقلابی
\r\nدر این بین، مردم بدون معلم، یا همان بهتر است بگوییم بدون رهبر، کاری انجام نمیدادند. عالمان و مبارزانی در این دیار بودند که با ارتباطاتی که با افرادی همچون شهید مطهری و هاشمینژاد داشتند، این مبارزه سیاسی را رهبری میکردند.
\r\nپاییز و نهم دی ۵۷ مصادف با ماه محرمالحرام بود و مردم تربتحیدریه با رهبری عالمانی همچون حجتالاسلام عبدالله امامی، حجتالاسلام سیدمحمدباقر طباطبائی، حجتالاسلام سیدحسن ربانی و دیگر مبارزان انقلابی، شبها در محافل روضه سیدالشهدا(ع) و منبرها گرد هم میآمدند و با شنیدن شعار «هیهات منا الذلة» از امام حسین(ع)، انگیزه بیشتری برای مبارزه پیدا میکردند.
\r\nتجمعات و اعتراضات به گونهای بود که در ۱۱ آذرماه سال ۵۷، مقابل مسجد مهدیه (میدان مجسمه) که بعدها به میدان شهدای نهم دی تغییر نام یافت، کانون ثقل آن شد و بعد از چند روز درگیری، نخستین شهید انقلاب، یعنی دانشآموز شهید رضا عسکری، در عصر همین روز، پس از یک تعقیبوگریز در کوچهپسکوچههای این شهر، در خیابان روحبخش مجروح شده و پس از انتقال به بیمارستان، به فیض شهادت نائل میشود.
\r\nاو اولین شهید قیام انقلابی مردم تربتحیدریه بود و پس از مراسم تدفین این دانشآموز شهید در قبرستان پایین شهر، آنجا به نام «بهشت عسکری» تغییر نام یافت و اکنون بعد از ۴۷ سال، با تشییع هر شهیدی در این دیار، نام و یاد او در دلها زنده میشود. (گلزار شهدای بهشت عسکری)
\r\nحکایت زمستانی که بهار شد
\r\nبالاخره دیماه و فصل سرد زمستان فرا رسید و محافل ماه محرم و صفر در کوچهپسکوچهها و مساجد دیار تربتحیدریه، با حساسیتی که ساواک و شهربانی نسبت به این محافل و منابر و همچنین اشخاص منبری داشتند، ادامه یافت و در همین اوایل دیماه بود که جرقه یک حرکت از مسجد جامع این شهر زده میشود.
\r\nپس از پایان مراسم منبر و روضه در مسجد جامع، افرادی که بیشتر با علما و رهبران سیاسی این دیار در ارتباط بودند، در یک جلسه تصمیم میگیرند هر طور شده مجسمه طاغوت را از میدان مجسمه پایین کشیده و شهربانی را تصرف کنند.
\r\nشب نهم دی فرا میرسد و افرادی همچون کاظم واعظی، کاظم جلیلی صفار، اکبر مهرجو، عزیز چوببر، مرحوم رضا ذبیحی به همراهی علما و مبارزان دینی و سیاسی همچون حجتالاسلام عبدالله امامی، سیدمحمدباقر طباطبایی و حجتالاسلام سیدحسن ربانی تصمیمی تاریخی میگیرند.
\r\nفردای آن روز، یعنی نهم دیماه ۵۷، صبح زود همه در مسجد جامع تجمع میکنند و حرکت انقلابی مردم از همین نقطه کلید میخورد. مردم با شعار «مرگ بر سلسله پهلوی» به سمت میدان مجسمه حرکت میکنند.
\r\nمردم این دیار در اولین اقدام خود به مکانی که متعلق به شعبات شهربانی بود و اکنون بانک سپه مرکزی شده، حمله میکنند و مجسمههای طاغوت را میشکنند و در ادامه، با وجود تیراندازی و خشونت شهربانی و ساواک، به سمت میدان مجسمه حرکت میکنند.
\r\nنرسیده به میدان مجسمه، نزدیک به ۱۰ نفر جانباز و شهید میشوند تا اینکه مردم به میدان میرسند. مجسمه با آهن جوش داده شده بود و فقط یک جوشکار میتوانست آن را سرنگون کند که در همین بین، مصطفی امامی با آوردن وسایل هوابرش و نردبان به سمت بالا حرکت میکند و با وجود تیراندازی، اقدام به بریدن پایههای مجسمه میکند و همین که مجسمه در حال سقوط است، مصطفی با اصابت تیری به شهادت میرسد.
\r\nیکی از پیشکسوتان انقلاب اسلامی در تشریح این روز به خبرنگار ما گفت: مردم در میدان مرکزی حاضر شده بودند و ابتدا با هجوم به سمت بانک سپه، مجسمههای دو ملعون پهلوی را شکستند که بلافاصله با تماس رئیس بانک، عوامل شهربانی حاضر و شروع به تیراندازی کردند.
\r\nاکبر مهرجو میافزاید: در همین حین، یک تانک که در کنار خیابان مستقر بود توسط مردم به وسط خیابان آورده شد و همه انقلابیون در پشت آن سنگر گرفته و با راندن آن به سمت میدان مجسمه حرکت میکردند.
\r\nوی گفت: تیراندازیهای متعددی صورت گرفت. شاید اغراق نباشد بگویم حداقل در این فاصله یکساعته، حدود ۱۰ هزار تیر شلیک شده که منجر به زخمی و شهادت دهها تن شده بود.
\r\nدیگر پیشکسوت انقلاب در ادامه میگوید: در بین معترضان، به سمت یک دستگاه کمپرسور شهرداری که نزدیک میدان مجسمه بود رفتم و این خودروی سنگین را برعکس به سمت میدان مجسمه چرخانده و یک آجر روی پدال گاز گذاشتم و با بقیه مردم به سمت میدان حرکت کردیم.
\r\nکاظم جلیلی صفار افزود: به محض ورود کمپرسور به داخل میدان، نردهها شکسته شد و مردم همه در داخل میدان برای پایینکشیدن مجسمه تجمع کردند، بهطوریکه هر کس هر وسیلهای در دست داشت دریغ نکرد تا نماد طاغوت را از بین ببرد.
\r\nسرپرست هیئت محبالزهرا(س) در ادامه میافزاید: یک سیمباکسل به گردن مجسمه انداختیم و آن را کشیدیم اما فقط مجسمه به حالت سرنگونی قرار گرفت اما نیفتاد. در همین اوضاعواحوال بود که شهید مصطفی امامی با یک دستگاه هوابرش قصد سرنگونی مجسمه را داشت که در نهایت این حرکت به شهادت وی منجر شد، اما تلاش مردم مجسمه طاغوت را به پایین کشاند.
\r\nهمه این اقدامات باعث شد تا اولین نسیم انقلاب اسلامی، پس از کنترل شهر در دیماه ۱۳۵۷ در این خطه از ایران وزیدن بگیرد و پیام آزادی در فضای پرالتهاب کشور، از گنبد بلند مسجد جامع تربتحیدریه طنینانداز شود.
\r\nقائممقام اسبق نماینده ولیفقیه در بنیاد مسکن که در آن زمان بهعنوان عالم دینی این دیار حضور داشت، واقعه نهم دیماه ۵۷ تربتحیدریه را حاصل وحدت و تلاش و روشنگری عالمان دینی و اطاعتپذیری از ولایت فقیه عنوان کرد و از شهامت و شجاعت مردان و زنان این دیار بهعنوان دومین شاخصه مهم این قیام یاد کرد.
\r\nحجتالاسلام محمدعلی رضایی افزود: این قیام باعث شد تا مردم با تقدیم ۱۰ شهید والامقام و بیرون راندن عوامل ساواک، زمام امور را بهدست بگیرند و ۴۳ روز قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، شهر را از لوث رژیم ستمشاهی پاکسازی کنند.
\r\nانتهای خبر/
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بگذارید!