سید قاسم یعقوبی در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ با اشاره به تفاوت شرایط اجتماعی و سیاسی دوران ائمه اطهار (ع) اظهار کرد: تصمیم به قیام و جنگ، تابع شرایط زمان است و اگر شرایط دوران امام حسین (ع) همان شرایط ۱۰ سال نخست امامت امام حسن مجتبی (ع) بود، امام حسین (ع) نیز همان رفتاری را انجام می‌داد که امام حسن (ع) انجام داد.
وی افزود: اگر امام حسن (ع) در شرایط دوران امام حسین (ع) قرار داشت، همان کاری را انجام می‌داد که امام حسین (ع) انجام داد و حادثه کربلا شکل می‌گرفت؛ همان‌گونه که اگر امام باقر (ع)، امام صادق (ع)، امام رضا (ع) یا هر امام دیگری در شرایط کربلا قرار می‌گرفت، همین اقدام را انجام می‌داد.
مثل من با یزید بیعت نمی‌کند
امام جمعه نیشابور با استناد به سخن امام حسین (ع) درباره بیعت با یزید تصریح کرد: امام حسین (ع) فرمودند؛ «مِثْلِی لَا یُبَایِعُ مِثْلَ یَزِید»؛ یعنی کسی که مانند من باشد، با کسی مانند یزید بیعت نمی‌کند.
یعقوبی ادامه داد: امام صادق (ع) نیز مانند امام حسین (ع) است، امام رضا (ع) نیز مانند امام حسین (ع) است و امیرالمؤمنین (ع) نیز همین‌گونه است. بنابراین هر کسی که در جایگاه امام حسین (ع) و با همان شرایط قرار می‌گرفت، در برابر یزید می‌ایستاد و بیعت نمی‌کرد.
وی گفت: همین منطق را می‌توان درباره امام حسن مجتبی (ع) نیز مطرح کرد؛ یعنی گویی آن حضرت فرموده باشد که «مِثْلِی لَا یُنَازِعُ مِثْلَ مُعَاوِیَه»؛ کسی که مانند من باشد و نیرو و مردمی با این شرایط در اختیار داشته باشد و لشکری سست و متزلزل داشته باشد، وارد جنگ نظامی نمی‌شود.
صلح امام حسن (ع) پایان مبارزه نبود
امام جمعه نیشابور با تأکید بر اینکه امام حسن مجتبی (ع) مبارزه با معاویه را کنار نگذاشت، اظهار کرد: امام مجتبی (ع) جنگ نظامی با معاویه و بنی‌امیه را کنار گذاشت، اما این به معنای آن نبود که با آنان دوست و رفیق شد یا دشمنی پایان یافت.
یعقوبی افزود: دشمنی و مبارزه همچنان ادامه داشت، اما شکل آن تغییر کرد؛ مبارزه امام حسن (ع) پس از صلح، یک مبارزه نرم، فرهنگی، فکری، عقیدتی و تبیینی بود.
وی ادامه داد: امام مجتبی (ع) در سال‌هایی که پس از صلح در قید حیات بود، دائماً علیه معاویه سخن می‌گفت، تبلیغ می‌کرد، بنی‌امیه را افشا می‌کرد و ظلم‌ها، خلاف‌ها و رفتارهای غیرمسلمانانه بنی‌امیه را برای مردم بیان می‌کرد.
امام مجتبی (ع) مردم را نسبت به بنی‌امیه آگاه کرد
یعقوبی با اشاره به بخش‌هایی از تاریخ که سخنان امام حسن (ع) در برابر معاویه را ثبت کرده است، گفت: در تاریخ، قطعات بسیار شورانگیز و حماسی از مواضع امام مجتبی (ع) در برابر معاویه وجود دارد و مردم مدینه، امام حسن (ع) را به‌عنوان یک مرد مبارز فرهنگی و فکری در برابر بنی‌امیه می‌شناختند.
وی تصریح کرد: امام حسن (ع) سکوت نکرد، گوشه‌ای از خانه ننشست و تنها به دعا و نماز مشغول نشد؛ بلکه با تمام وجود و با همه امکانات خود با معاویه مبارزه می‌کرد، منتها این مبارزه در قالب مبارزه نرم و فرهنگی انجام می‌شد.
اعتراف معاویه به نفوذ اجتماعی امام حسن (ع)
امام جمعه نیشابور در ادامه با اشاره به سفر معاویه به مدینه پس از شهادت امام حسن مجتبی (ع) اظهار کرد: معاویه پس از شهادت امام مجتبی (ع)، همراه با فرزندش یزید به مدینه آمد و در مسیر حرکت خود به سمت مکه، فرماندار مدینه با دستور معاویه تلاش کرد عده‌ای را برای استقبال از آنان گرد هم آورد، اما مردم به استقبال نیامدند.
یعقوبی افزود: این همان معاویه‌ای بود که در زمان امیرالمؤمنین (ع) با کبکبه و دبدبه به کوفه آمد و پس از شهادت امیرالمؤمنین (ع) تلاش کرد جایگاه خود را تثبیت کند؛ اما وقتی در مدینه تلاش کردند بزرگان قبایل، شخصیت‌های نامدار و افراد معتبر شهر به استقبال او بروند، کسی حاضر نشد.
وی ادامه داد: در نهایت، عده‌ای از افراد ساده و معمولی، فقیر و پابرهنه و از اقشار مختلف مردم را با پرداخت پول جمع کردند تا به استقبال معاویه بروند.
امام جمعه نیشابور گفت: معاویه وقتی این صحنه را دید، متوجه شد ضربه را از کجا خورده است؛ چراکه انسان زرنگ، هوشیار و سیاستمداری بود و فهمید این وضعیت نتیجه فعالیت‌های امام حسن(ع) است.
حسن بن علی در ۱۰ سال فعالیت زیادی داشته است
یعقوبی افزود: معاویه دریافت که امام حسن (ع) در مدینه اعتبار او را از بین برده، جایگاهش را تضعیف کرده و باعث شده است مردم تمایلی به استقبال از او نداشته باشند.
وی تصریح کرد: امام حسن (ع) طی ۱۰ سال، با اخلاق، رفتار، احسان، رفتار انسانی، نشست‌وبرخاست با مردم و ارتباط مستقیم با آنان، مردم را شیفته خود کرده و در مقابل، آنان را نسبت به بنی‌امیه آگاه ساخته بود.
امام جمعه نیشابور با اشاره به توصیه معاویه به یزید درباره امام حسین (ع) گفت: معاویه به فرزندش یزید سفارش کرده بود که اگر پس از او حکومت را به دست گرفت، با حسین (ع) نجنگد و با او درگیر نشود و حرمت او را حفظ کند.
وی افزود: معاویه به یزید هشدار داده بود که این فرزندان پیامبر (ص) در دل مردم نفوذ کرده‌اند و راه خود را در دل‌های مردم باز می‌کنند و می‌توانند دل‌های مردم را از معاویه و یزید برگردانند.
یعقوبی خاطرنشان کرد: البته یزید نتوانست این توصیه را عملی کند و شرایطی که امام حسین (ع) برای آنان به وجود آورد، به‌گونه‌ای شد که یزید در نهایت با شهادت امام حسین (ع)، آبروی خود و آبروی پدر و اجدادش را بر باد داد.
«نرمش قهرمانانه» امام حسن (ع)
امام جمعه نیشابور در بخش دیگری از سخنان خود، با اشاره به تعبیر رهبر انقلاب درباره صلح امام حسن(ع) اظهار کرد: مقام معظم رهبری صلح امام حسن (ع) را «نرمش قهرمانانه» نامیده‌اند.
یعقوبی گفت: نرمش قهرمانانه تاریخ، کار هر کسی نیست؛ صلح امام حسن (ع) یک کار قهرمانانه و مجاهدانه بود که موجب شد بنی‌امیه رسوا شوند، آبروی آنان در میان مردم از بین برود و جایگاهشان تضعیف شود.
وی افزود: امام مجتبی(ع) میدان مبارزه را رها نکرد، بلکه شکل مبارزه را تغییر داد و به سمت و سویی رفت که بنی‌امیه را از دل‌های مردم و از زندگی مردم دور کند.
امام رضا (ع) نیز مبارزه نرم را ادامه داد
یعقوبی در ادامه به شیوه مبارزه امام رضا (ع) اشاره کرد و گفت: نمونه مشابه این اقدام را در دوران امام رضا (ع) نیز مشاهده می‌کنیم. مأمون امام رضا (ع) را به خراسان آورد تا برای حکومت خود اعتبار ایجاد کند و بگوید که پسر پیامبر (ص)، از فرزندان امیرالمؤمنین (ع) و امام شیعیان، ولیعهد اوست.
وی افزود: مأمون تصور می‌کرد با ولیعهد کردن امام رضا (ع)، می‌تواند در میان مردم، شیعیان، بنی‌هاشم، علویون و کسانی که با حکومت او مبارزه می‌کردند، اعتبار کسب کند.
امام جمعه نیشابور ادامه داد: اما امام رضا (ع) با برنامه‌هایی که در خراسان داشت، از جمله برگزاری جلسات مناظره، تفسیر و تبیین معارف و همچنین ارتباط با شعرا و بزرگان شیعه، کاری کرد که مأمون رسوا شود.
یعقوبی تصریح کرد: هنگامی که مأمون دید نمی‌تواند از اعتبار امام رضا(ع) برای خود استفاده کند و نمی‌تواند با این کار محبوبیتی برای حکومت خود ایجاد کند، تصمیم گرفت امام رضا(ع) را به شهادت برساند.
پیام ماندگار امام رضا (ع) در نیشابور
وی با اشاره به ماجرای حضور امام رضا (ع) در نیشابور اظهار کرد: حادثه‌ای که در نیشابور اتفاق افتاد، اهمیت بسیار زیادی داشت و از هر خنجر و نیزه‌ای بر قلب بنی‌عباس خطرناک‌تر بود.
امام جمعه نیشابور افزود: امام رضا(ع) در نیشابور جمله معروف «لا إله إلا الله حِصنی فمَن دخل حِصنی أمِن من عذابی، بشروطها و أنا من شروطها» را بیان کرد؛ سخنی که قرن‌هاست در برابر حکومت‌های فاسد و ظلم به‌عنوان یک پیام ماندگار مطرح است.
یعقوبی ادامه داد: امام رضا (ع) این کلام را از قول خداوند و رسول خدا(ص) بیان کرد که «لا إله إلا الله» زمانی می‌تواند حصار و موجب امنیت انسان باشد که شرط آن، امامت باشد.
وی تصریح کرد: اگر کسی به دنبال امامت نباشد، هرچقدر «لا إله إلا الله» بگوید، آن اثر مورد نظر را نخواهد داشت؛ «لا إله إلا الله» زمانی امنیت‌آفرین است که در کنار امامت قرار گیرد.
«لا إله إلا الله» در کنار امامت معنا پیدا می‌کند
امام جمعه نیشابور با بیان اینکه امامت شرط تحقق عملی توحید است، گفت: همان‌گونه که امروز «ولایت» در کنار ایمان و توحید معنا پیدا می‌کند، شعار «لا إله إلا الله» نیز زمانی در برابر دشمن اثرگذار است که در کنار امامت و امام قرار گیرد.
یعقوبی افزود: مسلمانان در مکه نیز «لا إله إلا الله» می‌گویند، اما چرا این شعار به‌تنهایی نظام سلطه و قدرت‌های استکباری را نگران نمی‌کند؟ دلیل آن این است که اگر «لا إله إلا الله» بدون امامت باشد، آن اثر سیاسی و اجتماعی مورد نظر را ندارد.
وی خاطرنشان کرد: «لا إله إلا الله» زمانی معنا پیدا می‌کند که در کنار امامت قرار بگیرد و امام در برابر دشمن بایستد و فریاد بزند «مِثْلِی لَا یُبَایِعُ مِثْلَ یَزِید».
«الله اکبر» یعنی خدا از همه قدرت‌ها بزرگ‌تر است
امام جمعه نیشابور همچنین با اشاره به شعار «الله اکبر» اظهار کرد: «لا إله إلا الله» و «الله اکبر» زمانی معنا و اثر واقعی خود را نشان می‌دهند که در مسیر امامت و مقابله با دشمن قرار گیرند.
یعقوبی گفت: «الله اکبر» یعنی خدا بزرگ است؛ نه دیگران، نه آمریکا و نه قدرت‌های شیطانی. خدا از همه بزرگ‌تر است.
وی افزود: این «لا إله إلا الله» و «الله اکبر» که از ائمه هدی (علیهم‌السلام) به ما رسیده است، باید با فهم درست از امامت، ولایت و مبارزه با ظلم همراه باشد.

انتهای خبر/