حجتالاسلام غلامحیدر حیدری در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ اظهار کرد: در دوران تحصیل در حوزه علمیه امام صادق (ع) به جبهه اعزام شدم و در سال ۱۳۶۷ در جریان درگیریها از ناحیه سر، دست، کمر و پا مجروح شدم.
وی افزود: پس از حدود ۱۰ ساعت مقاومت پیدرپی، نیروهای عراقی با هلیبرد منطقه را به محاصره خود درآوردند. در این شرایط بسیاری از رزمندگانی که در کنار ما بودند به شهادت رسیدند و تعدادی نیز در حالی که مجروح بودند به اسارت درآمدند؛ من نیز در همان شرایط به اسارت نیروهای عراقی درآمدم.
شکنجه و فشار سنگین بر اسرا
طلبه آزاده و جانباز تایبادی افزود: پس از اسارت، نیروهای عراقی رفتار بسیار خشونتآمیزی با ما داشتند و اسرا را تحت شکنجه، ضربوشتم و اهانت قرار میدادند. در آن دوران جنایتهای زیادی علیه رزمندگان اسیر اتفاق افتاد و شرایط به گونهای بود که فشارهای سنگینی بر اسرا وارد میشد.
حیدری با اشاره به شرایط دشوار دوران اسارت اظهار کرد: حدود ۷۰۰ نفر بودیم و در شرایط بسیار نامناسبی نگهداری میشدیم. آب آشامیدنی بهشدت محدود بود، امکانات بهداشتی بسیار کمی در اختیار داشتیم و از نظر غذا نیز سهم بسیار اندکی به ما میرسید.
وحدت و برنامههای فرهنگی؛ عامل حفظ روحیه اسرا
امام جمعه موقت تایباد ادامه داد: با وجود این شرایط دشوار، وحدت و همراهی میان رزمندگان نقش مهمی در حفظ روحیه اسرا داشت. نماز جماعت، برگزاری جلسات قرآن، حفظ قرآن و نهجالبلاغه و جلسات تفسیر قرآن و نهجالبلاغه، در کنار کمک و همراهی با افراد ضعیف و ناتوان، از جمله برنامههایی بود که در دوران اسارت دنبال میکردیم.
طلبه آزاده و جانباز تایبادی تأکید کرد: دشمن میخواست با شکنجه و فشار، روحیه رزمندگان را در هم بشکند و آنان را به تسلیم وادار کند، اما هیچیک از اسرا تسلیم نشدند. این مقاومت و وحدت، عامل ایستادگی و بقای رزمندگان در دوران اسارت بود و در بسیاری از مواقع، این نیروهای عراقی بودند که در برابر مقاومت اسرا درمانده میشدند.
نامههایی که پل ارتباطی با خانوادهها شد
استاد حوزه علمیه تایباد درباره نحوه ارتباط اسرا با خانوادههایشان اظهار کرد: پس از مدتی، صلیب سرخ برای شناسایی و ثبت اسرا به اردوگاه آمد و زمینه ارسال نخستین نامهها به خانوادهها فراهم شد. ما نامهها را از طریق هلال احمر به ایران ارسال میکردیم و پس از مدتی پاسخ خانوادهها نیز به دستمان میرسید و از این طریق ارتباط محدودی با خانوادهها برقرار شد.
وی افزود: تقریباً هر سه تا شش ماه یک نامه از خانوادهها به دستمان میرسید و ما نیز پاسخ آن را ارسال میکردیم. همین ارتباط محدود، برای اسرا اهمیت زیادی داشت و بخشی از دلتنگی و نگرانی آنان را کاهش میداد.
نزدیک به ۸۰۰ روز اسارت تا لحظه آزادی
حیدری درباره پایان جنگ و آزادی اسرا گفت: چند روز یا حدود یک ماه پس از اسارت، قطعنامه پذیرفته شد و تصور کردیم جنگ به پایان رسیده است، اما صدام همچنان ما را در اسارت نگه داشت. این وضعیت ادامه پیدا کرد تا اینکه سرانجام در ۲۶ مرداد ۱۳۶۹ روند آزادی اسرا آغاز شد و پس از نزدیک به ۸۰۰ روز، انتظار برای بازگشت به میهن به پایان رسید.
امام جمعه تایباد ادامه داد: شب پیش از آزادی، برای نخستین بار در دوران اسارت توانستیم بیرون از آسایشگاه باشیم و ستارههای آسمان را ببینیم. همان شب خبر آزادی میان ما پیچید و فهمیدیم فردای آن روز به میهن بازمیگردیم.پس از آن همه سختی، این لحظه برای ما بسیار شیرین و فراموشنشدنی بود.
بازگشت به میهن و مواجهه با خاطرات تلخ
حیدری با اشاره به بازگشت آزادگان به کشور اظهار کرد: وقتی به کشور بازگشتیم، با شرایط متفاوتی روبهرو شدیم؛ در مدت اسارت، اتفاقات زیادی افتاده بود و برخی دوستان و رزمندگانی که در کنار ما بودند به شهادت رسیده بودند. از سرنوشت برخی دیگر نیز اطلاعی نداشتیم.
استاد حوزه علمیه تایباد ادامه داد: خانوادهها برای پیگیری وضعیت عزیزانشان به ما مراجعه میکردند و ما نیز از سرنوشت آنان بیخبر بودیم. این شرایط و مواجهه با اتفاقاتی که در دوران اسارت رخ داده بود، از نظر روحی برای آزادگان بسیار سنگین و آزاردهنده بود.
درمان زخمها با ابتداییترین امکانات
حیدری از یکی از دشوارترین روزهای دوران اسارت یاد کرد و گفت: بدن بسیاری از رزمندگان بر اثر جراحتهای جنگی زخم و مجروح بود و برخی زخمها بر اثر نبود امکانات درمانی دچار عفونت شده بود. با وجود این شرایط، نیروهای عراقی ما را به بیمارستان منتقل نمیکردند و مجبور بودیم برای درمان خودمان راهی پیدا کنیم.
وی ادامه داد: با امکانات بسیار محدودی که در اختیار داشتیم، آب گرم تهیه میکردیم و زخمها را شستوشو میدادیم. گاز استریل نداشتیم و از پارچه لباسهایمان برای بستن زخمها استفاده میکردیم.
حیدری افزود: حتی برای بخیه نیز امکاناتی در اختیارمان نبود و تلاش میکردیم با همان وسایل ابتدایی، زخمها را کنترل کنیم تا بتوانیم از عفونت و بیماری جلوگیری کنیم. برخلاف خواست دشمن، تلاش میکردیم سلامت خود را حفظ کنیم و این دوران سخت را پشت سر بگذاریم.
اسارت؛ مدرسهای برای عبور از بنبستها
حیدری درباره تجربهها و درسهایی که دوران اسارت برای او به همراه داشته است، اظهار کرد: مهمترین درس این دوران برای ما این بود که در برابر انسانهای هدفمند و بزرگ، هیچ بنبستی وجود ندارد. حتی در سختترین شرایط نیز باید برای عبور از مشکلات راهی پیدا کرد و در برابر بنبستها با پرسش و تلاش به دنبال پاسخ مناسب بود.
وی افزود: درس دیگر اسارت، تسلیم نشدن در برابر دشمن بود. دشمن تلاش میکرد با فشار و شکنجه اراده رزمندگان را در هم بشکند، اما مقاومت تنها راهی بود که میتوانست ما را از تسلیم شدن دور کند.
حیدری ادامه داد: در شرایط سخت، ابتکار و خلاقیت بیشتر بروز میکند و رشد انسان نیز افزایش مییابد. ما در دوران اسارت با مشکلات و محدودیتهای فراوانی مواجه بودیم، اما همین شرایط باعث میشد برای حل مشکلات، راههای جدیدی پیدا کنیم.
وحدت، ولایتپذیری و صبر؛ درسهای ماندگار اسارت
وی وحدت و اتحاد را از دیگر درسهای مهم دوران اسارت دانست و گفت: وقتی در کنار یکدیگر بودیم و به افراد ضعیف و ناتوان کمک میکردیم، تحمل سختیها آسانتر میشد. اتحاد میان رزمندگان، یکی از عوامل مهمی بود که به ما توان ادامه مسیر میداد.
حیدری اظهار کرد: اطاعت از ولایت و رهبری نیز از درسهای مهم آن دوران بود. وقتی با یکدیگر متحد بودیم و از سخنان امام و رهبری پیروی میکردیم، نتیجه و خروجی مناسبی داشتیم.
وی صبر را نیز یکی دیگر از عوامل مهم ایستادگی عنوان کرد و گفت: صبر بسیار ارزشمند است و میتواند در سختترین شرایط اثرگذار باشد. مجموعه این تجربهها به ما آموخت که در برابر فشار و سختی، نباید امید و اراده خود را از دست بدهیم.
درسهای اسارت برای شرایط امروز کشور
طلبه آزاده و جانباز تایبادی با اشاره به شرایط امروز کشور گفت: امروز نیز جامعه با تهدید و فشار دشمن روبهرو است و همان درسهایی که در دوران اسارت تجربه کردیم، میتواند برای شرایط امروز راهگشا باشد. حفظ وحدت، صبر، هوشیاری و ایستادگی در برابر فشارها، از مهمترین نیازهای جامعه در چنین شرایطی است.
وی ادامه داد: تجربه اسارت به ما نشان داد که وقتی مردم و نیروها در کنار یکدیگر باشند و از اختلاف و حاشیه فاصله بگیرند، قدرت عبور از سختیها بیشتر میشود. امروز هم باید از همان تجربه استفاده کرد و اجازه نداد تهدید و فشار دشمن، وحدت و اراده مردم را تضعیف کند.
انتهای خبر/
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بگذارید!