به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس» به نقل از «شبکه اطلاع رسانی راه دانا»؛ در روز جمعه ششم ذیالحجه سال ۱۴۰۷ هجری قمری، برابر با ۱۱ مرداد ۱۳۶۶ شمسی، فاجعهای در تاریخ معاصر جهان اسلام رقم خورد که تا همیشه در حافظه تاریخی ملتهای آزاده، بهویژه مردم ایران، باقی خواهد ماند.
\r\nدر این روز، حجاج بیتالله الحرام که از ایران و دیگر کشورهای اسلامی به دعوت الهی لبیک گفته بودند و در مراسم «برائت از مشرکین» شرکت کرده بودند، در حالیکه تنها شعارشان «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» بود، با گلوله، گاز اشکآور و ضربات باتوم مأموران رژیم سعودی مورد هجوم وحشیانه قرار گرفتند.
\r\nآنچه در مکه رخ داد، نه یک حادثه معمولی و نه یک درگیری محلی بود، بلکه جنایتی سازمانیافته و برنامهریزیشده بود که به فرمان مستقیم استکبار جهانی، با هماهنگی کامل آمریکا و با اجرای مزدوران سعودیاش علیه جریان زندهی اسلام ناب محمدی صورت گرفت.
\r\nدر این جنایت، بیش از ۴۰۰ زائر مظلوم به شهادت رسیدند و هزاران نفر مجروح شدند. خونهایی که در کنار خانه خدا بر زمین ریخته شد، سند دیگری بر دشمنی رژیم سعودی با آرمانهای توحیدی و ظلمستیز اسلام بود.
\r\nبرائت از مشرکین؛ صدای بیداری امت
\r\nبرائت از مشرکین، در اندیشه امام خمینی(ره) یک حرکت عبادی ـ سیاسی برای زندهنگهداشتن روحیه توحیدی، ظلمستیزی، وحدت امت اسلامی و مقابله با استکبار بود. مراسمی که سالهاست از سوی حجاج ایرانی و آزادمردان مسلمان در ایام حج برگزار میشود، تنها یک گردهمایی نیست؛ یک اعلام موضع است در برابر ظلم، اشغال، تحقیر ملتها و دروغهایی که به نام اسلام از زبان حاکمان دستنشانده عربستان بر منبر پیامبر(ص) تکرار میشود.
\r\nرژیم سعودی که خود پرورشیافته و محافظ منافع آمریکا در منطقه است، نمیتواند تحمل کند که ملتها از بیداری بگویند، از فلسطین حمایت کنند، از مقاومت دفاع کنند و با زبان قرآن، علیه سلطهگران جهان شعار سر دهند. به همین دلیل، آنها مراسم برائت را تهدیدی علیه موجودیت خود میدانستند و با دستور مستقیم پشتیبانان غربیشان، به سرکوب این حرکت پرداختند.
\r\nروایت جنایت؛ مکه، صحنه کربلا شد
\r\nدر آن روز، صدها هزار زائر از نقاط مختلف جهان اسلام، از محل اقامت خود حرکت کرده و در صفوف منظم، راهپیمایی برائت را آغاز کردند.
\r\nشعارها، آرام و محتوایی بود: «لا إله إلا الله»، «الله اکبر»، «مرگ بر آمریکا»، «مرگ بر اسرائیل»، «درود بر خمینی». اما نیروهای امنیتی آلسعود که از پیش مسلح و مستقر شده بودند، با سد کردن مسیر راهپیمایی و در نهایت حملهی بیرحمانه، صحنه را به حمام خون تبدیل کردند.
\r\nآنان نه تنها به گلوله اکتفا نکردند، بلکه با ماشینهای زرهی، اسید، گازهای سمی و باتوم، به زنان و مردان بیدفاع حملهور شدند؛ حتی آمبولانسها از انتقال مجروحان منع شدند و تا ساعتها، پیکر پاک شهدا بر زمین ماند. مردم کفنپوش، در خیابانهای مکه، چون عاشوراییان کربلا، با لب تشنه، مظلومانه به شهادت رسیدند.
\r\nامام خمینی(ره)؛ از آلسعود نخواهیم گذشت
\r\nامام خمینی(ره)، بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، بلافاصله پس از این جنایت، با صدور پیام کوبندهای ضمن تسلیت به خانواده شهدا و ملت ایران، رژیم آلسعود را خائن به حرمین شریفین خواند و فرمودند: «اگر از آمریکا بگذریم، اگر از صدام بگذریم، اگر از تمام جنایتکاران بگذریم، از آلسعود نخواهیم گذشت... اینها دل پیامبر را خون کردند. اینها با اسلام مخالفاند، با قرآن مخالفاند. اینها وهابیاند، نه مسلمان.»
\r\nایشان، سکوت در برابر چنین جنایتی را خیانت به اسلام دانستند و وظیفه همه مسلمانان جهان را افشاگری و مقابله با این رژیم وابسته خواندند. آن روز، صدای امام، پژواک مظلومیت حجاج شهید و خونخواه آنان بود.
\r\nنقش آشکار آمریکا در طراحی جنایت
\r\nایالات متحده که از نفوذ معنوی انقلاب اسلامی در میان مسلمانان بهشدت بیمناک شده بود، از مدتها پیش به رژیم سعودی فشار آورده بود تا مانع از تکرار مراسم برائت شود. مقامات پنتاگون و سازمانهای اطلاعاتی آمریکا، نگران بودند که گفتمان امام خمینی، ملتها را علیه حکومتهای وابسته و فاسد عربی بسیج کند.
\r\nمقامات ایرانی بارها اعلام کردند که مأموران سعودی، پیش از شروع مراسم، با افسران آمریکایی جلسه داشتهاند. توجیههای کودکانه آلسعود در آن زمان که سعی داشتند مقصر را ایران جلوه دهند، جز تحریف حقیقت نبود.
\r\nسکوت مرگبار نهادهای حقوق بشری
\r\nاز فجایع مضاعف این جنایت، بیعملی و سکوت سنگین نهادهای بهاصطلاح مدافع حقوق بشر در سطح جهان بود. نه سازمان ملل، نه شورای حقوق بشر، نه سازمان کنفرانس اسلامی و نه حتی صلیب سرخ، حاضر به محکوم کردن رسمی این کشتار نشدند. تنها معدود کشورها و رسانههای مستقل، ابعاد آن را پوشش دادند؛ گویی خون زائران، ارزش خبری نداشت؛ چرا که آمریکا و آلسعود، عاملانش بودند.
\r\nاین رویه، گواهی دیگر است بر دوگانگی آشکار در عملکرد نهادهای بینالمللی که بهجای حمایت از مظلوم، در خدمت حفظ منافع قدرتهای بزرگ عمل میکنند.
\r\nشهدای حج، سند مظلومیت ملت ایران
\r\nشهدای حج ۱۳۶۶، نه قربانیان یک درگیری، که شهیدان راه بصیرت و آگاهی اسلامی بودند. آنان نه بهخاطر ملیت یا گرایش سیاسی، بلکه بهخاطر ایستادن در کنار حقیقت، بهخاطر فریاد زدن «نه» به ستم و استکبار، هدف گلوله واقع شدند.
\r\nدر واقع؛ آنچه در حج ۱۳۶۶ رخ داد، پرده از چهره واقعی اسلام آمریکایی برداشت. آلسعود نشان داد نه به اسلام وفادار است و نه به حرمت کعبه. آنان امنیت حج را فدای رضایت کاخ سفید کردند.
\r\nما امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند تبیین این واقعیت هستیم؛ نیازمند آنیم که ملتها بدانند حج بدون برائت، حج نیست. فریاد برائت، صدای مشترک همه مستضعفان جهان است؛ صدایی که در حج ۱۳۶۶ به خون آغشته شد، اما خاموش نشد و نخواهد شد.
\r\nانتهای خبر/
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بگذارید!