مریم محمدزاده در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ با ارائه این توضیح که بزرگسالان «مهاجران فضای مجازی» هستند اما کودکان از بدو تولد در این فضا پرورش یافتهاند، اظهار کرد: ویژگیهای رشدی در سالهای اول تولد که مغز نیاز به تحریکات حسی سالم دارد، با قرارگیری در معرض صفحه نمایشها مختل میشود.
\r\nوی افزود: استفاده از گوشی و تلویزیون در دو سال اول به دلیل تأثیرات مخرب بر رشد مغز، در سراسر جهان ممنوع است.
\r\nمشاور رسمی آموزش و پرورش گناباد و مدرس دانشگاه، با اشاره به اختلال نوظهور «کودک دیجیتال» هشدار داد: این کودکان بهدلیل مواجهه طولانی با صفحهنمایشها، اغلب با مشکلات تمرکز و تأخیر کلامی مواجه میشوند. این وضعیت مستقیماً رشد شناختی و اجتماعی آنان را تحت تأثیر قرار میدهد.
\r\nمحمدزاده خطاب به والدین، تأکید کرد: مدیریت این فضا یک اجبار است، نه انتخاب. برای فرزند خردسال، باید حداقل تا دو سالگی، رژیم بدون فضای مجازی اجرا و پس از آن نیز نظارت دقیق و فعالانه وجود داشته باشد. این تنها راه محافظت از ساختار عصبی درحال رشد مغز کودک است.
\r\nوی در ادامه با تمرکز بر نوجوانان، اظهار داشت: آسیب در این سن بسیار پیچیدهتر است. نوجوان در معرض حجم عظیمی از اطلاعات ناسازگار با سنش قرار میگیرد، درحالیکه هنوز مهارتهای تحلیلی و خودتنظیمی کاملی ندارد. آزادی مطلق در این فضا، برابر با قرار دادن او در معرض تهدیدات روانی و اجتماعی است.
\r\nمشاور رسمی آموزش و پرورش گناباد و مدرس دانشگاه، راهحل کلیدی را «مدیریت هوشمندانه» دانست و افزود: هدف حذف تکنولوژی نیست، بلکه آموزش استفاده متعادل و آگاهانه است. خانوادهها باید زمانهای بدون گوشی تعریف کنند، گفتگوی رودررو را تقویت نمایند و فرصتهای کشف دنیای واقعی را برای فرزندان فراهم آورند.
\r\nمحمدزاده با تأکید بر نقش الگویی والدین، گفت: تغییر باید از بزرگترها آغاز شود. وقتی والدین خود در مهمانی یا سر سفره مدام با تلفن همراه درگیر هستند، نمیتوانند انتظار داشته باشند کودکان رفتار متفاوتی داشته باشند. ما باید ابتدا خودمان از اسیر بودن در این فضا، رها شویم.
\r\nوی با اشاره به تأثیر مخرب فضای مجازی بر پیوند زناشویی، بیان کرد: این فضا هم کمیت و هم کیفیت رابطه را میدزدد. زوجین اگر زمان خود را به جای گفتگو، به مرور محتوای بیپایان اختصاص دهند، به تدریج از هم فاصله عاطفی میگیرند. رابطه زناشویی نیاز به توجه روزانه و حضور واقعی دارد.
\r\nمشاور رسمی آموزش و پرورش گناباد و مدرس دانشگاه، در پایان با اشاره به خطر مقایسهگری در شبکههای اجتماعی، خاطرنشان کرد: تماشای ویترین زندگی دیگران و مقایسه آن با پشتصحنه زندگی خود، یک خطای شناختی ویرانگر است. این مقایسه احساس نارضایتی و شکست ایجاد میکند و بنیان خانواده را سست مینماید. نجات خانوادهها در عصر دیجیتال، نیازمند آگاهی، قوانین مشخص و بازگشت به ارتباطات اصیل انسانی است.
\r\nانتهای خبر/
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بگذارید!