مشهدی‌ها مهمان دارند

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ امروز بعد از چند سال یک آفیش خبری قبول کردم، ابتدا می‌خواستم یکی از خبرنگاران را بفرستم ولی هرچه با خود حساب کردم دلم نیامد که این مراسم را خودم پوشش ندهم.

از ابتدای امامت که وارد شدم هم‌قدم با مردم به سمت جایگاه مراسم پیش رفتیم، چقدر همه عجله داشتند که خود را به مراسم برسانند، انگار که حیِّ علی خیرالعمل شنیده‌اند و چه عمل خیری، بدرقه شهدا، آن هم چه شهدایی؛

شهید جاویدالاثر جواد ایزدی که بعد از ۴۰ سال فقط قدری استخوان و یک پلاک از او برگشته است ولی به نظر این پلاکی است که آدرس را گم نکنیم.

شهید عادل رضایی، هرچند کرمانی است و به نظر با مشهد بعد مسافت دارد ولی از یک‌هزار کیلومتر آن‌طرف‌تر خود را به خدمت امام مهربانی‌ها رسانده است و نشان افتخار خادم‌یاری آستان مقدس امام رضا علیه‌السلام را به همراه دارد، اما این شهید که گویا مداح اهل بیت علیهم‌السلام نیز هست به تأسی از ارباب بی‌کفن‌مان با بدنی بدون سر به پابوس آستان مقدس حضرت رضا علیه‌السلام آمده است.

و اما شهیده مریم قوچانی غروی که مشهدی است؛ او مادر است و این مادر در روز بزرگداشت مقام مادر و زن با پشتیبانی کسانی که شعار زن، زندگی و آزادی را در همین ایام سر می‌دادند در آغوش مادر زمین و زمان حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله علیها آرام گرفت.

راستی شنیدم که دختر این مادر نیز مجروح و در بیمارستان بستری است ولی همین الان اعلام شد که آن دختر هم شهید شد و به مادرش و سایر شهدا پیوست.

اینجا همه آمدند از همه اقشار، از همه سنین، زن و مرد همه و همه خود را فدایی رهبری عزیز و انقلاب می‌خوانند.

اینجا همه رجزِ هل من مبارز می‌خوانند.

اینجا همه خود را عاشقان شهادت و سیدالشهدای مدافعان حرم یعنی حاج قاسم سلیمانی می‌خوانند.

اینجا کسی برای تماشا نیامده است همه در وسط میدان هستند

حال و هوای مردم بارانی و هوا ابری است، هرچند هوا گرفته است ولی دل‌ها روشن و امیدوار است، گویی مستمعان برای مداح روضه می‌خوانند و مداح می‌گرید یعنی هرکه به این جمعیت بنگرد می‌گرید؛ دوستان برای دلتنگی عزیزان و دشمن از ترس.

هوا کمی سرد است ولی به قدری این جمعیت دم به دم شهدا داده‌اند که گرما تمام مراسم و خیابان را گرفته است، انگار خورشید پر تلالو شهدا حتی اگر هوا ابری نیز باشد می‌تابد و چقدر این تابش برای این روزگاران لازم و واجب است، بتابید و بدرخشید که ظلمت یارای نور ندارد.

یک ساعت از شروع مراسم می‌گذرد ولی هنوز جمعیت به جمعیت اضافه می‌شود، آسمان نمی‌بارد ولی جمعیت به‌سانِ قطرات باران، به هم پیوسته‌اند و سیلی خروشان و مثال‌زدنی راه انداخته‌اند.

جمیعت راه افتاد به سمت انتهای خیابان امامت، در همین حین بود که مداح خبر شهادت دختر شهیده مریم قوچانی غروی را اعلام کرد، زنان در بهت فرو رفتند و مردان همانند کودکان گریه می‌کردند.

همسر شهیده نیز در بین جمعیت بود «کالجبل الراسخ» قدم برمی‌داشت و زمین زیر پای این پدر شهیده و همسر شهیده سست است.

بسیاری از مردم با خانواده خود آمدند، به نظر خانوادگی خود را فدایی انقلاب می‌دانند و نسل به نسل می‌خواهند این عشق را منتقل کنند.

حکایت هم‌چنان باقیست...

حسن ضیایی

انتهای پیام/