به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ دومین زبالهگاه بحرانی کشور در تربت حیدریه روزانه ۱۲۰ تن زباله دریافت میکند و به دلیل نبود زیرساختهای لازم برای بازیافت، این حجم از زبالهها زیر خروارها خاک دفن میشوند و سرنوشت این «طلای کثیف» در گورستان زباله، در انتظار تخصیص اعتبار و نصب تجهیزات لازم است.
\r\nاین اقدام نه تنها باعث هدررفت منابع ارزشمند میشود، بلکه به تولید گازهای گلخانهای و متان دامن میزند و در صورت تخصیص اعتبار لازم برای نصب تجهیزات بازیافت از سوی مسئولان استانی و کشوری، میتوان از همین زبالهها، برق، کمپوست و انواع مختلف مواد دیگر تولید کرد.
\r\nاین در حالی است که در یک بازدید میدانی رسانهها به همراه مدیریت پسماند از محل زبالهگاه، مشخص شد در این محل به هیچ عنوان دفن اصولی زباله انجام نمیشود و در واقع، این محل یک انباشتگاه زباله است و انباشت خروارها زباله روی یکدیگر، علاوه بر تولید گازهای گلخانهای، پیامدهایی چون آتشسوزی و تجمع سگهای ولگرد را نیز در پی دارد.
\r\nپس از انعکاس گزارش مشکلات دومین زبالهگاه بحرانی کشور در رسانهها و مطالبه برای رسیدگی به وضعیت موجود، مدیریت پسماند تربت حیدریه دو اولویت مهم «اصلاح و تسطیح اراضی» و همچنین «راهاندازی ترانشه مهندسی دفن زباله» را در دستور کار خود قرار داد.
\r\nلزوم راهاندازی کارخانه کمپوست
\r\nمعاون استاندار و فرماندار ویژه تربت حیدریه، با اشاره به این موضوع گفت: دفن سنتی زبالههای شهری در تربتحیدریه موجب آلودگی محیطزیست و هدررفت منابع شده و لزوم ایجاد کارخانه کمپوست را دوچندان کرده است.
\r\nمجتبی شجاعی با بیان اینکه حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد زبالههای تولیدی شامل پسماندهای تر قابل پردازش هستند، افزود: ایجاد کارخانه کمپوست در تربتحیدریه ضروری است و در صورت راهاندازی چنین کارخانهای، میتوانیم از پسماندهای تر به شکل بهینه استفاده کرده و به بهبود وضعیت محیطزیست و سلامت عمومی کمک کنیم.
\r\nوی تأکید کرد: شهرداری باید به سمت مکانیزه کردن حوزه پسماند حرکت کند؛ منابع مالی لازم برای این کار به عنوان یک اولویت در دسترس است.» وی همچنین ایجاد کارخانه تولید بیوسوخت را گامی مؤثر در کاهش حجم زبالهها دانست.
\r\nفرماندار تربتحیدریه با اشاره به خطرات بهداشتی برای زبالهگردها اظهار کرد: این افراد به دلیل ناآگاهی از موازین بهداشتی، در معرض ابتلا به بیماریهای مختلف قرار دارند و سلامت مردم باید در اولویت باشد و مسئولان در صورت بروز مشکل پاسخگو باشند.
\r\nوی سرمایهگذاری در مدیریت پسماند را علاوه بر حفظ محیطزیست، موجب ایجاد فرصتهای شغلی و رشد اقتصادی عنوان کرد و گفت: تبدیل تربت حیدریه به یک شهر سالم و پایدار نیازمند همکاری شهرداری، سازمانهای غیردولتی، خیرین و مردم است.
\r\nشجاعی بر آموزش و فرهنگسازی در زمینه تفکیک زباله و کاهش تولید آن به عنوان اقداماتی اساسی تأکید کرد.
\r\nنبود کارخانه بازیافت زباله؛ تهدیدی برای محیط زیست و سلامت عمومی
\r\nرئیس کمیسیون خدمات شهری تربتحیدریه، نیز در این زمینه گفت: در دنیای امروز، با افزایش جمعیت، مصرفگرایی و تولید روزافزون زباله، بازیافت به یکی از راهکارهای حیاتی برای حفظ محیط زیست تبدیل شده، اما در بسیاری از مناطق کشور، نبود کارخانه بازیافت زباله به یک معضل جدی تبدیل شده است؛ مشکلی که نهتنها محیط زیست، بلکه سلامت انسانها را نیز تهدید میکند.
\r\nسید جمال یوسف زاده افزود: نبود این کارخانهها باعث میشود حجم زیادی از زبالههای تر و خشک، بدون تفکیک و پردازش، در طبیعت رها یا دفن شوند و این روند علاوه بر آلودگی خاک و منابع آبی، موجب تولید گازهای گلخانهای و افزایش خطر بروز بیماریهای مختلف میشود.
\r\nوی راهحل این مشکل را سرمایهگذاری در زیرساختهای بازیافت، آموزش عمومی برای تفکیک زباله از مبدأ و حمایت از بخش خصوصی برای ورود به صنعت بازیافت دانست.
\r\nپسماند؛ ظرفیتی جایگزین تهدید برای محیط زیست
\r\nرئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان تربت حیدریه، با بیان اینکه، از زبالهها بهعنوان «طلای کثیف» یاد میشود، گفت: این واژه خود نشاندهنده درآمدزا بودن پسماندهاست بهشرط آنکه پسماندها مدیریت شوند و چهبسا با تفکیک زبالهها و ساماندهی موضوع مدیریت پسماند، ضمن کسب درآمد به محیطزیست هم میتوان کمک کرد.
\r\nعباسعلی خسروی با اشاره به تولید روزانه بین ۱۰۰ تا ۱۲۰ تن زباله در شهرستان، اظهار کرد: حدود ۲۰ درصد از پسماندهای شهری قابلتفکیک از مبدأ هستند، در عین حال بازیافت به کاهش استفاده از منابع کمک میکند و کاهش مواد دفن شده موجب کاهش آلودگی خاک و محیطزیست میشود.
\r\nخسروی با تأکید بر اینکه در شهرستان تربت حیدریه واحد فعال صنعتی بازیافتکننده وجود ندارد، این موضوع را یک خلأ در مدیریت اصولی پسماند شهرستان عنوان کرد.
\r\nوی به تبعات بازیافت غیراصولی اشاره کرد و گفت: بازیافت غیراصولی و غیربهداشتی میتواند تبعات جدی از جمله آلودگی خاک و آب، انتشار گازهای گلخانهای، تخریب زیستگاهها و مشکلات بهداشتی برای محیطزیست و جوامع انسانی به همراه داشته باشد.
\r\nانتهای خبر/
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بگذارید!